Gdyńska Orkiestra Symfoniczna (GOS) jest orkiestrą społeczną (organizacją non-profit), koncertującą na terenie Gdyni
i okolic Trójmiasta. Wywodzi się z Orkiestry Symfonicznej Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, założonej w październiku 1946 roku
przez grono entuzjastów wspólnego muzykowania – pracowników Stoczni: Wacława Balbiera, Franciszka Borowskiego, Wacława
Kominkiewicza, Anastazego Ponka, Sylwestra Szukały, Leona Szyce, Stefana Świderskiego, Edwarda Wojczuka i Jana Wróbla,
z inicjatywy Jana Wrońskiego, głównego księgowego Stoczni. Pierwszy koncert Orkiestry pod dyrekcją Jana Wrońskiego odbył się
w 1946 roku w rocznice Rewolucji Październikowej. Dzięki niezwykłej charyzmie i zaangażowaniu dyrygenta z każdym rokiem
powiększała się liczba członków Zespołu, by w najlepszym okresie liczyć nawet 40. muzyków, już nie tylko stoczniowców, ale także –
posiadających wykształcenie muzyczne – uczniów, studentów, osoby pracujące w innych zawodach, emerytów, których połączyła
wspólna pasja – muzyka. Przez 25 lat pracy z Orkiestrą, Jan Wroński starał się propagować kulturę muzyczną wśród stoczniowców
i pozostałej części społeczeństwa. Organizowano liczne koncerty uświetniające uroczystości Stoczni (m. in. wodowania statków),
a także cykliczne imprezy „Przy sobocie po robocie”, „Poranki muzyczne” dla dzieci i młodzieży oraz dla pacjentów Szpitala Reumatologicznego
w Sopocie.
Mimo tego, że Zespół cieszył się dużym uznaniem publiczności Gdyni, że zapraszany był na koncerty poza granice miasta
Gdyni, władze Stoczni w lipcu 1967 roku (z przyczyn finansowych) podjęły decyzję o wypowiedzeniu umowy o współpracy. Na dwa lata
Orkiestra przestała istnieć. Jednak dzięki wielkiej determinacji, w maju 1969 roku Orkiestra wznowiła swoją działalność pod dyrekcją
Jana Wrońskiego. Batutę dyrygenta pod koniec 1971 roku przejął Zdzisław Bytnar, który starał się kontynuować dzieło swojego
poprzednika. Pod jego kierownictwem Orkiestra wzięła udział w VII Festiwalu Społecznych Orkiestr Symfonicznych w Cieplicach
Zdroju (1973), a pierwsze miejsce zdobyła na I Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Amatorskich w Gdyni (1974).
Kontynuowano także koncerty edukacyjne dla dzieci z cyklu „Poranków muzycznych”. W trakcie jednego ze spotkań, 11-letnia wówczas Krystyna Łobocka zauważyła, że w Gdyni brakuje ulicy nazwanej imieniem wybitnego polskiego kompozytora – Feliksa Nowowiejskiego. Orkiestra podchwyciła ten pomysł i jej przedstawiciele (Z. Bytnar i Z. Pozorski) pod koniec 1971 roku wystąpili do władz miasta ze stosownym wnioskiem. Dopiero 10 lat później imieniem Feliksa Nowowiejskiego nazwano Bulwar Nadmorski w Gdyni.
Z następnym dyrygentem – Henrykiem Hoyer-Maryńczukiem, Orkiestra koncertowała z sukcesami w Czechosłowacji (1980)
i Jugosławii (1981). Mimo owocnej współpracy z zagranicznymi orkiestrami, a także pozytywna ocena koncertów w kraju, liczba
członków Zespołu stopniowo zaczynała maleć. Dopiero pod kierownictwem Emanuela Wieczorka, długoletniego pedagoga
i kompozytora, skład Orkiestry został rozbudowany, a repertuar odnowiony i poszerzony o m. in. nowe aranżacje dyrygenta. W 1986
roku Orkiestra została przyjęta do Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Zespół bywał częstym muzycznym gościem w Domu
Spokojnej Starości „Za Falochronem” w Gdyni oraz organizował „Koncerty Karnawałowe”.
Od 1991 roku przed Orkiestrą znów zaczęły sie piętrzyć trudności: po raz drugi członkowie Orkiestry wraz z dyrygentem
Emanuelem Wieczorkiem, dostali wymówienie od władz Stoczni im. Komuny Paryskiej. Zarząd Zespołu i Dyrygent podjęli decyzje
o odłączeniu się od Stoczni i zmianie nazwy na Gdyńska Orkiestra Symfoniczna. Z nową energią Orkiestra przygotowywała się
do kolejnych występów, brała udział w IX i X Powszechnym Przeglądzie Chórów Amatorskich (1994, 1995). W 1999 roku nawiązała,
trwająca do dzisiaj, współpracę z Klubem Marynarki Wojennej „Riwiera”, która zaowocowała wieloma wspaniałymi koncertami
okolicznosciowymi, m. in. z okazji Dnia Kobiet, Wojska Polskiego, a także Koktajlami Artystycznymi. Zapał nie wystarczył na długo,
wielu muzyków odeszło. Według niektórych rok 2002 miał być początkiem końca Zespołu. W tej trudnej sytuacji, ze zdziesiątkowanym
składem, musiał odnaleźć się kolejny dyrygent – Jarosław Bednarek, który prowadził Orkiestrę w latach 2003-2005. W tym czasie
zapoczątkowano współpracę z Wydziałem Kultury Urzędu Miasta Gdyni i rozpoczęto realizację corocznych projektów „Upowszechniania
kultury muzycznej wśród mieszkańców Gdyni i okolic”. Od 2005 roku, kiedy Orkiestrą zaczęła dyrygować dr Monika Stefaniak, skład zaczął się powiększać o nowych członków. Rok później Orkiestra została wpisana jako Stowarzyszenie do Krajowego Rejestru Sadowego. W tym też roku Zespół zaprezentował się podczas II Kaszubskiego Festiwalu Muzyki Chóralnej i Ludowej. Monika Stefaniak była pomysłodawczynią i organizatorką dwóch edycji Mistrzowskich Kursów Dyrygenckich (2007, 2008), które prowadził prof. Jerzy Salwarowski. Pod dyrekcją Grzegorza Sutta (09.2009-02.2011), któremu asystował student dyrygentury Akademii Muzycznej w Warszawie – Fabian Rynkowicz, Orkiestra wystąpiła kilkukrotnie dla najmłodszej publiczności (m. in. koncerty „Bajnutka”). W rocznice śmierci Wolfganga Amadeusza Mozarta (5.12.2010), Zespół wykonał „Requiem d-moll” wraz
z chórem Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego „Non Serio”. Jubileuszowy rok 2011 rozpoczął się bardzo pracowicie: w
kwietniu 2011 roku, w wyniku nawiązanej współpracy z chórem z Francji (Pontarlier) „La Campanelle”, Orkiestra zaprezentowała się
w Pierwoszynie, Gdańsku, Pucku i Jastarni. Następnie Zespół pod dyrekcją nowego dyrektora artystycznego Piotra Oleksiaka
rozpoczął intensywne przygotowania do koncertu pt. „Muzyka wielkiego ekranu”, w repertuarze którego znalazły się ścieżki dźwiękowe
ze znanych filmów (m. in. „Piraci z Karaibów”, „Gwiezdne wojny”, „Siedmiu Wspaniałych”). Występ Orkiestry dyrygowanej
przez Piotra Oleksiaka i gościnnie – Macieja Sztora, zgromadził liczną publiczność i okazał się wielkim sukcesem, zbierając pochlebne
recenzje.
O Orkiestrze wiele pisano również w przeszłości. Oprócz licznych pozytywnych artykułów w prasie, wzmiankowano o niej
w „Słowniku encyklopedycznym Polski Ludowej” z 1965 roku oraz w „Encyklopedii Gdyni” z 2005 roku. W 1972 roku altowiolistka –
– Antonina Siegel obroniła w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku prace magisterską pt. „Orkiestra Symfoniczna przy
Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni i jej historia”. Historii Orkiestry dotyczył także referat wygłoszony podczas sympozjum
naukowego poświęconego kulturze muzycznej Trójmiasta w okresie 30-lecia PRL.
Obecnie Gdyńska Orkiestra Symfoniczna liczy około 30 członków. Wspólna pasja pozwoliła Zespołowi, mimo różnic
w wieku, jak i w wykształceniu muzycznym (od podstawowego po wyższe), stworzyć zgrany zespół. Nawiązując do założonego przez
poprzedników celu, Orkiestra nadal promuje kulturę muzyczną wśród mieszkańców Gdyni i okolic. Stwarza także możliwość
kontynuacji gry na instrumencie tym, którzy z różnych względów nie zajmują się muzyką zawodowo. W bogatym i zróżnicowanym
repertuarze Orkiestry można znaleźć prawie 200 utworów muzyki klasycznej, operetkowej, poważnej, filmowej, musicalowej, a także
rozrywkowej kompozytorów polskich oraz zagranicznych.
Dyrygenci GOS
Prezesi GOS
2006 – 2014 – Dominik Cubala
2014 – 2016 – Justyna Kamińska
2016 – 2019 – Aleksandra Godecka
2019 – 2026 – Tamara Zielińska-Żak
2026 – obecnie – Justyna Kamińska