Gdyńska Orkiestra Symfoniczna wywodzi się z Orkiestry Symfonicznej Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, założonej w październiku 1946 roku przez grono entuzjastów wspólnego muzykowania – pracowników Stoczni: Wacława Balbiera, Franciszka Borowskiego, Wacława Kominkiewicza, Anastazego Ponka, Sylwestra Szukały, Leona Szycę, Stefana Świderskiego, Edwarda Wojczuka i Jana Wróbla, z inicjatywy Jana Wrońskiego, głównego księgowego Stoczni. Pierwszy koncert Orkiestry pod dyrekcją Jana Wrońskiego odbył się w 1946 roku w rocznicę Rewolucji Październikowej. Dzięki niezwykłej charyzmie i zaangażowaniu dyrygenta z każdym rokiem powiększała się liczba członków Zespołu, by w najlepszym okresie liczyć nawet 40. muzyków, już nie tylko stoczniowców, ale także – posiadających wykształcenie muzyczne – uczniów, studentów, osoby pracujące w innych zawodach, emerytów, których połączyła wspólna pasja – muzyka. Przez 25 lat pracy z Orkiestrą, Jan Wroński starał się propagować kulturę muzyczną wśród stoczniowców i pozostałej części społeczeństwa. Organizowano liczne koncerty uświetniające uroczystości Stoczni (m. in. wodowania statków), a także cykliczne imprezy „Przy sobocie po robocie”, „Poranki muzyczne” dla dzieci i młodzieży oraz dla pacjentów Szpitala Reumatologicznego w Sopocie.

Mimo tego, że Zespół cieszył się dużym uznaniem publiczności Gdyni, że zapraszany był na koncerty poza granice miasta Gdyni, władze Stoczni w lipcu 1967 roku (z przyczyn finansowych) podjęły decyzję o wypowiedzeniu umowy o współpracy. Na dwa lata Orkiestra przestała istnieć. Jednak dzięki wielkiej determinacji, w maju 1969 roku Orkiestra wznowiła swoją działalność pod dyrekcją Jana Wrońskiego. Batutę dyrygenta pod koniec 1971 roku przejął Zdzisław Bytnar, który starał się kontynuować dzieło swojego poprzednika. Pod jego kierownictwem Orkiestra wzięła udział w VII Festiwalu Społecznych Orkiestr Symfonicznych w Cieplicach Zdroju (1973), a pierwsze miejsce zdobyła na I Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Amatorskich w Gdyni (1974).

Kontynuowano także dla dzieci koncerty edukacyjne z cyklu „Poranków muzycznych”. W trakcie jednego ze spotkań, 11-letnia wówczas Krystyna Łobocka zauważyła, że w Gdyni brakuje ulicy nazwanej imieniem wybitnego polskiego kompozytora – Feliksa Nowowiejskiego. Orkiestra podchwyciła ten pomysł i jej przedstawiciele (Z. Bytnar i Z. Pozorski) pod koniec 1971 roku wystąpili do władz miasta ze stosownym wnioskiem. Dopiero 10 lat później imieniem Feliksa Nowowiejskiego nazwano Bulwar Nadmorski w Gdyni.

Z następnym dyrygentem – Henrykiem Hoyer-Maryńczukiem, Orkiestra koncertowała z sukcesami w Czechosłowacji (1980) i Jugosławii (1981). Mimo owocnej współpracy z zagranicznymi orkiestrami, a także pozytywną oceną koncertów w kraju, liczba członków Zespołu stopniowo zaczynała maleć. Dopiero pod kierownictwem Emanuela Wieczorka, długoletniego pedagoga i kompozytora, skład Orkiestry został rozbudowany, a repertuar odnowiony i poszerzony o m. in. nowe aranżacje dyrygenta. W 1986 roku Orkiestra zostaje przyjęta do Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Zespół bywał częstym muzycznym gościem w Domu Spokojnej Starości „Za Falochronem” w Gdyni oraz organizował „Koncerty Karnawałowe”.

Od 1991 roku przed Orkiestrą znów zaczęły się piętrzyć trudności: po raz drugi członkowie Orkiestry wraz z dyrygentem Emanuelem Wieczorkiem, dostali wymówienie od władz Stoczni im. Komuny Paryskiej. Zarząd Zespołu i Dyrygent podjęli decyzję o odłączeniu się od Stoczni i zmianie nazwy na Gdyńska Orkiestra Symfoniczna. Z nową energią Orkiestra przygotowywała się do kolejnych występów, brała udział w IX i X Powszechnym Przeglądzie Chórów Amatorskich (1994, 1995). W 1999 roku nawiązała, trwającą do dzisiaj, współpracę z Klubem Marynarki Wojennej „Riwiera”, która zaowocowała wieloma wspaniałymi koncertami okolicznościowymi, m. in. z okazji Dnia Kobiet, Wojska Polskiego, a także Koktajlami Artystycznymi. Zapał nie wystarczył na długo, wielu muzyków odeszło. Według niektórych rok 2002 miał być początkiem końca Zespołu. W tej trudnej sytuacji, ze zdziesiątkowanym składem, musiał odnaleźć się kolejny dyrygent – Jarosław Bednarek, który prowadził Orkiestrę w latach 2003-2005. W tym czasie zapoczątkowano współpracę z Wydziałem Kultury Urzędu Miasta Gdyni i rozpoczęto realizację corocznych projektów „Upowszechniania kultury muzycznej wśród mieszkańców Gdyni i okolic”. Od 2005 roku, kiedy Orkiestrą zaczęła dyrygować dr Monika Stefaniak, skład zaczął się powiększać o nowych członków. Rok później Orkiestra została wpisana jako Stowarzyszenie do Krajowego Rejestru Sądowego. W tym też roku Zespół zaprezentował się podczas II Kaszubskiego Festiwalu Muzyki Chóralnej i Ludowej. Monika Stefaniak była pomysłodawczynią i organizatorką dwóch edycji Mistrzowskich Kursów Dyrygenckich (2007, 2008), które prowadził prof. Jerzy Salwarowski. Pod dyrekcją Grzegorza Sutta (09.2009-02.2011), któremu asystował student dyrygentury Akademii Muzycznej w Warszawie – Fabian Rynkowicz, Orkiestra wystąpiła kilkukrotnie dla najmłodszej publiczności (m. in. koncerty „Bajnutka”). W rocznicę śmierci Wolfganga Amadeusza Mozarta (5.12.2010), Zespół wykonał „Requiem d-moll” wraz z chórem Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego „Non Serio”. Jubileuszowy rok 2011 rozpoczął się bardzo pracowicie: w kwietniu 2011 roku, w wyniku nawiązanej współpracy z chórem z Francji (Pontarlier) „La Campanelle”, Orkiestra zaprezentowała się w Pierwoszynie, Gdańsku, Pucku i Jastarni. Następnie Zespół pod dyrekcją nowego dyrektora artystycznego Piotra Oleksiaka rozpoczął intensywne przygotowania do koncertu pt. „Muzyka wielkiego ekranu”, w repertuarze którego znalazły się ścieżki dźwiękowe ze znanych filmów (m. in. „Piraci z Karaibów”, „Gwiezdne wojny”, „Siedmiu Wspaniałych”). Występ Orkiestry dyrygowanej przez Piotra Oleksiaka i gościnnie – Macieja Sztora, zgromadził liczną publiczność i okazał się wielkim sukcesem, zbierając pochlebne recenzje.

O Orkiestrze wiele pisano również w przeszłości. Oprócz licznych pozytywnych artykułów w prasie, wzmiankowano o niej w „Słowniku encyklopedycznym Polski Ludowej” z 1965 roku oraz w „Encyklopedii Gdyni” z 2005 roku. W 1972 roku altowiolistka – Antonina Siegel obroniła w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku pracę magisterską pt. „Orkiestra Symfoniczna przy Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni i jej historia”. Historii Orkiestry dotyczył także referat wygłoszony podczas sympozjum naukowego poświęconego kulturze muzycznej Trójmiasta w okresie 30-lecia PRL.

DYRYGENCI GDYŃSKIEJ ORKIESTRY SYMFONICZNEJ:

1946-1971 – Jan Wroński

1971-1979 – Zdzisław Bytnar

1979-1985 – Henryk Hoyer-Maryńczuk

1985-2002 – Emanuel Wieczorek

2003-2005 – Jarosław Bednarek

2005-2009 – Monika Stefaniak

2009-2011 – Grzegorz Sutt

2011-2013 – Piotr Oleksiak

2013-2016  Rafał Kłoczko

od 2016 - Piotr Jędrzejczyk

opracowano na podstawie folderu wydanego z okazji 65-lecia Orkiestry / wrzesień 2011

Copyright